tapantaleme.gr

Στοιχεία υπόθεσης

1. Χρόνος: καλοκαίρι 2007
2. Τόπος: Ελλάδα
3. Συμβάν: Ο τεόντοσιτς να μην είχε πάει στον Ολυμπιακό αλλά στον Παναθηναικό

Τα πράγματα θα ήταν απλά, θα είχε δουλέψει με έναν προπονητή που θα του είχε δώσει πολλάπλάσια απο αυτά που έχει πάρει τώρα. Ο Ομπράντοβιτς μας έχει δείξει οτι όχι μόνο λατρεύει να δουλεύει με νέα παιδιά που έχουν όρεξη για μπάσκετ, που ο Τεόντοσιτς είναι σίγουρα ένα απο αυτά, αλλά μας έχει δείξει κιόλας οτι τους Σέρβους τους δίνει μία παραπάνω ευκαιρία σε σχέση με τους άλλους. Όλοι είδαμε πέρσυ έναν Κέτσμαν που ενώ ήταν κακός επαιρνε ευκαιρίες σε ρόλους που προσπαθούσε ο Σέρβος προπονητής να κόψει και να ράψει πάνω του. Αλλά και φέτος με τον Τέπιτς. Ο Ομπραντοβιτς προσπάθησε και τελικώς έβγαλε αυτήν την αυτοπεπείθεση που έλειπε απο τον μικρό ετσι ώστε να αντιστρέψει τις κακές εμφανίσεις. Δεν είναι τυχαίο οτι στα δύο τελευαταία παιχνίδια των τελικών το όνομα του είναι μέσα στους διακριθέντες.

Ο Τεόντοσιτς δεν θα είχε δουλεψει με τον Γιαννάκη. Δεν θα είχε μπεί ποτέ ο ίδιος σε μία φάση αυτοκριτικής σε μία τόσο μικρή ηλικία. Δεν θα είχε μπει σε μία διαδικασία υποτίμησης του ταλέντους του και της ίδιας της καρίερας του. Γιατί αν δεν είχε γίνει το Ευρωπαικό το καλοκαίρι , οπου ο Τεόντοσιτς είχε βγεί MVP, τοτε αυτή την στιγμή θα έπαιζε σε μία ομάδα κατώτερου επιπέδου δανεικός, τσαλαπατώντας του ψυχολογία και ταλέντο. Αλλά ξαφνικά ο μη χρήσιμος παίχτης που πρέπει να δωθεί δανεικός γιατί πιάνει θέση, έγινε MVP κυπέλλου και Ευρωλίγκας.

Τέλος ο Τεόντοσιτς θα είχε χάσει κάθε είδος (κακού) κωλοπαιδισμού που τώρα τον διακρίνει. Δεν θα απομακρυνόταν ποτέ ενώ απο τον πάγκο σε στιγμή τάιμ-άουτ , ενώ έχει φύγει με 5 φάουλ, με σκοπό να αρχίσει υβριστικό διάλογο και χειρονομίες με οπαδούς απο την εξέδρα αλλά και απο τις πολυθρόνες των διαρκείας γυρω απο το παρκέ. Γιατί δεν θα το έκανε ποτέ.??

Γιατί ο Ομπράντοβιτς δεν θα επέτρεπε ποτέ συμπεριφορές τέτοιου τύπου στην ομάδα του[στην οποία θέλει να κυριαρχεί το ήθος]

Και όποιος απλά το ακούσει θα πεί άλλο ένα ματς που ο παναθηναικός ήταν κυρίαρχος. Αμ δε. Ήταν ΤΟ ματς. Το παιχνίδι της χρονιάς. Της δεκαετίας. Το παιχνίδι που αν το μοιράζαμε σε dvd στα αμερικανικά και ισπανικά κολλέγια (έχοντας μοντάρει τα επεισόδια ) θα το έπαιζαν συνέχεια για να κάνουν μικρά παιδιά να αγαπήσουν το μπάσκετ, να πωρωθούν με αυτό (με την καλή έννοια).

Είμαστε τόσο κοντόφθαλμοι που δεν λέει κανένας ευχαριστώ που μπορώ και παρακολουθώ το μεγαλύτερο ντέρμπυ της Ευρώπης με τις δύο μεγαλύτερες ομάδες τις Ευρώπης. Είναι σαν να βλέπεις το Μπαρτσελόνα – Ρεάλ σε πλέι-οφ παιχνίδια (στο ποδόσφαιρο). Είναι το μοναδικό παιχνίδι που εν μέσω τελικών NBA προσελκύει και κρατάει στην χώρα μας managers αμερικανικών ομάδων. Και εμείς αντ’ αυτού γυρνάμε και το καταστρέφουμε  με τις βρισιές, τα αντικείμενα, τις φωτοβολίδες και τα λέιζερ.

3 ανατροπές. Και τι ανατροπές. Με διαφορά τέτοια που να λές πως κρίθηκε ο νικητής. Και ο παναθηναικός κατάφερε και πήρε το ροζ φύλλο πάνω που όλοι το εβλεπαν χαμένο. Γιατί?

Γιατί έχει μεγάλο προπονητή. Δεν υπάρχει δεύτερος μετά απο αυτόν. Η διαφορά φαίνεται απο μία και μόνο κίνηση. Ποιός άλλος προπονητής θα άφηνε τον Σπανούλη μέσα μετά απο εκείνο το χαμένο λέι-απ σε αιφνιδιασμό. Κανένας. Αυτός όμως τον κράτησε και βάζοντας μέσα και τον Σάρας γύρισε το παιχνίδι. Και δεν το έκανε μόνο τώρα. Έχει διαχειριστεί παιχνίδια έτσι που τελικώς να γίνονται ήρωες παίχτες όπως ο Παπανικαλάου, ο Καλαιτζής και ο Λάζαρος ο Παπαδόπουλος.

Γιατί έχει νοοτροπία Πρωταθλητή.  Αυτό το κάτι που κάνει τον Τσαρτσαρή να τολμά για το πρώτο του τρίποντο και να το βάζει, αυτό που κάνει τον Σπανούλη ενώ είναι τραυματίας να παίρνει πάνω του όλες τις επιθέσεις, αυτό που κάνει τον κόσμο να μην γκρινιάζει όταν βρίσκεται πίσω αλλά να φωνάζει πιο δυνατά και να δίνει πάθος στην ομάδα. Αυτό θα πεί πρωταθλητής.

Γιατί είχε απέναντι του μία ομάδα που δυστυχώς δεν έχει σωστή νοοτροπία. Οι παίχτες: δεν είναι δυνατόν να στο 46-60 να δείχνουν τον πίνακα στον κόσμο ειρωνικά, δεν είναι δυνατόν να διαμαρτύρεσαι συνεχώς στους διαιτητές, δεν είναι δυνατόν να εκνευρίζεσαι και να απαιτείς με τσαμπουκά τα πάντα. Δεν λείπει το ήθος αλλά η νοοτροπία του κοιτάω να παίζω καλά και δεν με νοιάζει τίποτα άλλο. Ο Ολυμπιακός δεν το είχε αυτό. Έπαιξε κακό μπάσκετ και για αυτό έχασε τελικώς στην τέταρτη περίοδο. Προπονητής: Ο Γιάννης Ιωαννίδης είχε πει κάποτε πως δώσε στους παίχτες άλλοθι και αυτοί είναι σίγουρο πως θα χάσουν. Αυτό κάνει ο Γιαννάκης. Διαμαρτύρεται συνεχώς στους διαιτητές με συνέπεια να επιτρέπει και στους παίχτες του να διαμαρτύρονται. Επίσης είναι μπασκετικά απαράδεκτο οι επιθέσεις μετά τα τάιμ-ουτ σου να μην οδηγούν σε εύκολα καλάθια αλλά σε κρεμασμένα σούτ απο τα 8 μέτρα.

Συνέχεια… »

Ο μΠαοκτζής ειναι της οικογένειας. Τον αγαπάει και τον τιμά αυτόν τον θεσμό.

Αλλά πάνω απο όλα η μάνα…

Σαν την μάνα άλλο τίποτα…

Και  δεν θα μπορούσε να μην την τιμήσει την ημέρα της γιορτής της…

Ντροπή.

Γιαυτό.

Highlight n1: Ο Γκουζγκούνης δίπλα που στέλνει μήνυμα στο κινητό.(μάλλον χρόνια πολλά στη μάνα του)

Highlight n2: Τον Πειραιά δεν τον ξεχνάει ποτέ ο μΠαοκτζής

Highlight n3: Οτι στην θύρα υπάρχουν πολλοί περήφανοι στα μαλιά..

Οι Ρώσοι φαίνεται σε αυτό το Final 4 είχαν έρθει οργανωμένοι.

Είχαν και πανό για τους Ολυμπιακούς.

Για όσους δεν θυμούνται το ‘95 είχε ακουστεί η φήμη πως είχαν δηλητηριαστεί τα νερά τους απο τους έλληνες με αποτελεσμα να μην περάσουν στο Final 4 εκείνης της χρονιάς. Ο Ολυμπιακός με Ιωαννίδη προπονητή.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Ολυμπιακός έχει τόσους εχθρούς στην μπασκετική ευρώπη. Εδώ και ένα βιντεο απο την Χάλα Πιονιρ στο Βελιγράδι απο το μάτς Παρτιζαν – Ολυμπιακός στην φάση των ομίλων.

Μάλλον η φήμη που έχει στην Ελλάδα δεν κρατιέται στα συνορά μας.

Ευχαριστώ τον Mida που είναι η πηγή για αυτά τα δύο ντοκουμέντα.

Ο MVP του τελικού

Ευτυχως κάποιοι στην Ευρώπη μας θεωρούνε αδέρφια.

Ο Navarro μπορεί ενώ παίζει να κοιτάει και την κάμερα για να τον βγάλουν photo.. Παιχτούρα

Μετα τα ζευγάρια του Hollywood που βλέπουν μαζι NBA έχουμε και αυτά του ευρωπαικού ποδοσφαίρου. Αχου τα γλυκούλια μου.. Πριν απο λίγο πρέπει να είχαν κυνηγηθεί με τις πετσέτες

Συνέχεια… »

Ο Ολυμπιακός είναι στον τελικό της Euroleague όπου καλείται να αντιμετωπίσει την Barcelona για τον πολυπόθητο τίτλο! Όλοι γράφουν και ξαναγράφουν για τον τελικό του ‘97 όπου ο Ολυμπιακός κατέκτησε το τρόπαιο παίζοντας όπως και τώρα με την Barcelona (στην Ρώμη). Όντως κάποιες συγκιρίες είναι παρόμοιες αλλά στην τελική ανάλυση φυσικά τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά όπως όλοι καταλαβαίνουν!

Η δυσκολία που αντιμετώπισε στο παιχνίδι με την Παρτιζάν ξάφνιασε τους περισσότερους και κακά τα ψέμματα, αν δεν ήταν ο Childress στην σωστή θέση στα 2 δευτερόλεπτα τώρα δεν θα γράφαμε για τα «13 χρόνια πριν και μετά»… Ο Ολυμπιακός είναι ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο, με το σημαντικότερο θέμα κατά την γνώμη μου να είναι σε πόσο κέφι θα βρεθούν οι 4 παίκτες – κλειδιά της ομάδας. Teodosic, Childress, Kleiza και Παπαλουκάς είναι αυτοί που θα οδηγήσουν τον Ολυμπιακό σε πιθανή επιτυχία και σίγουρα όχι ο Γιαννάκης!

Δυστυχώς γεγονός πολύ άδικο για μία ομάδα που διεκδικεί τον Ευρωπαϊκό τίτλο και έχει ένα από τα καλύτερα ροστερ στην Ευρώπη να μην έχει προπονητή που μπορεί να το χειριστεί σωστά. Σίγουρα οι πιο πολλοί -φίλαθλοι και όχι του Ολυμπιακού- έχουν παρατηρήσει το «πρόβλημα» των time-out και των αλλαγών του δράκου. Παράδειγμα, όχι ενδεικτικό αλλά παράδειγμα, της αδυναμίας του Γιαννάκη να δουλέψει το ρόστερ του είναι και τα στατιστικά του αγώνα με την Παρτιζάν που δείχνουν πως στηρίζεται σε 4-5 άτομα αποκλειστικά για την επιθεσή του!

Τι θα γίνει αν ο Teodosic δεν καταφέρει να αγωνιστεί σήμερα, ή αν αγωνιστεί (που τελικά είναι πιθανότερο) αν θα μπορέσει να αποδόσει τα αναμενόμενα μετά την γαστρεντερίτιδα? Πιστεύω πως ο Γιαννάκης δεν θα έχει την λύση σε κάτι τέτοιο και πάλι το παιχνίδι θα εξαρτηθεί από τους παίκτες του…

Όπως και να έχει ο Ολυμπιακός βρίσκεται ένα μόλις βήμα πριν την κατάκτηση του δεύτερου ευρωπαϊκού τίτλου! Τίτλου που σίγουρα θα στέψει με επιτυχία την φετινή σεζόν -έστω και αν δεν κερδιθεί το πρωτάθλημα.

Καλή επιτυχία λοιπόν για να μείνει το τρόπαιο στην Ελλάδα για δεύτερη συνεχή χρονιά!

Υ.Γ. και για να μην το αγγίξει ο αντιπαθητικότατος καραγκιόζης Navarro!

Υ.Γ.2. να μην ξεχάσω βέβαια να αναφέρω ότι ο Teodosic βγήκε MVP της διοργάνωσης και η καλύτερη πεντάδα της Euroleague απαρτίζεται από τους Teodosic, Navarro, Kleiza, Khryapa και Maric, ενώ η δεύτερη καλύτερη 5άδα αποτελείται από τους McCaleb, Siskauskas, Childress, Lorbek και Spliper. Ορίστε και το video των 5 καλύτερων:

Rex

Ας ξεκινήσουμε με λίγα μαθηματικά.

23*3=69

(επεξήγηση: 23 αγωνίστικές , οπότε αν είχες το απόλυτο θα έπρεπε τώρα να έιχες 69 βαθμούς)

69-52=17

(επέξήγηση: τώρα έχουμε 52 βαθμούς και είμαστε 17 πόντους μακρυά απο το απόλυτο)

Και ξεκινάμε….

 Καβάλα- Παναθηναϊκός 2 : 2  [-2 βαθμούς και ο Ζιλμπέρτο στον πάγκο]

 Παναθηναϊκός - Αστέρας Τρίπολης 1: 1 [-2 βαθμούς και ο Ζιλμπέρτο εκτός δεκαοχτάδας]

Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός  2: 0 [-3 και ο Ζιλμπέρτο βασικός]

 Άρης-Παναθηναϊκός  0:0 [-2 και ο Ζιλμπέρτο βασικός]

Παναθηναϊκός- ΑΕΚ 1 : 1[-2 και ο Ζιλμπέρτο βασικός]

Παναθηναϊκός - Καβάλα  0 : 2 [-3 και ο Ζιλμπέρτο εκτός δεκαοχτάδας]

ΠΑΟΚ - Παναθηναϊκός  2 : 1 [-3 και ο Ζιλμπέρτο εκτός δεκαοχτάδας]

«Ο ΑΟΡΑΤΟΣ»

Χωρίς Ζιλμπέρτο ο Παναθηναικός χάσει τους 10 απο τους 17 χαμένους βαθμούς. Αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά μπορεί και τίποτα. Για μένα προσωπικά σημαίνει πως ο άνθρωπος επιβεβαιώνει αυτο που του λένε σε όλη την ευρώπη τόσα χρόνια. Οτι είναι αόρατο τοίχος. Όλοι τον βρίζουν αλλά μπορεί και κρατάει τέλεια την ααμυντική λειτουργία της ομάδας όσο κανένας άλλος. Οι 7 βαθμοί που   έχουν χάθει «με» Ζιλμπέρτο είναι το ντέρμπυ στο Καραισκάκη που ο Τεν Κάτε το φοβόταν λές και ήταν να αντιμετωπίσει την Μπαρτσελόνα, το ντέρμπυ με την Αεκ που  οι πράσινοι ήταν καλύτεροι αλλά δεν πήραν αυτό που αξίζαν και με τον Άρη που η ομάδα αυτό ακριβώς ήθελε…

Αυτό που με προβληματίζει διαβάζοντας την είδηση «Μέσα και ο Ζιλμπέρτο» είναι πως διαχειριστεί αυτόν τον επιπλέον παίχτη ο Νιόπλιας.  Συγνώμη αλλά το δίλλημα πρέπει να είναι ανάμεσα σε Καραγκούνη και Κατσουράνη γιατί με τις εμφανίσεις του ο «χαζός» μαύρος «άμπαλος» έχει δείξει οτι αξίζει να παίζει σε αντίθεση με τους άλλους δύο. Ο Καραγκούνης είναι όσο πιο ανούσιος μπορεί με αντοχές που θυμίζουν 40 χρονών άνθρωπο και ο Κατσουράνης είναι η προσωποποίηση του αόρατου. Όχι με την έννοια του Ζιλμπέρτο που δεν τον καταλαβαίνεις αλλά κάνει πολύ δουλειά αλλά πραγματικά αόρατος γιατί δεν κάνει τίποτα.

«O KILLER»

Ο Cisse μετά την Ρόμα έβαλε γκόλ και σε σημαντικό αγώνα πρωταθλήματος σε πείσμα όσων έλεγαν οτι είναι μόνο για τα μικρά παιχνίδια. Ο άνθρωπος έχει βγάλει τα λεφτά που πήρε και με το παραπάνω. Αλλα και να μην τα έβαζε μόνο το πρόσωπο του μετα το γκόλ του Μουσλίμοβιτς που του έκανε κοντινό η κάμερα  για μένα τα λέει όλα. Ο άνθρωπος το θέλει και το δείχνει. Προσπαθεί και κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα για να μπορέσει να πάρει το πρωτάθλημα. Συγνώμη αλλά εγώ κατάλαβα οτι μόνο αυτός το θέλει τόσο και κανένας Σπυρόπουλος, Κατσουράνης ή Βύντρα δεν έχουν το πνεύμα του πρωταθλητή όπως το έχει αυτός. Και μήν μου πεί κανείς για τον Καραγκούνη γιατί έχω αηδιάσει με την φλυαρία του. Είναι πιά μόνο για να μπαίνει αλλαγή και να αλλάζει , όντας ξεκούραστος, την ροή ενός ματς με το πάθος του. Και αν….

«Ο Χαζός»

Μας είχανε πρήξει πως έχει λάβει σημαντικό ρόλο στα διοικητικά της ΠΑΕ Ολυμπιακός ο Θεοδορίδης ο μικρός, ο γίος του Σάβα ντε, και πως η κίνηση του να πάει στα αποδυτηρια μετα τις γκέλες δείχνει πόσο μεγάλο ρόλο έχει. Αν αυτό το βλέμμα και χαμόγελο είναι η διάδοχη κατάσταση στον ακατονόμαστο τότε συγνώμη αλλά σαν Παναθηναικός δεν έχω να φοβάμαι τίποτα. Σιμάο μου θύμησε εμένα λιγάκι…

Ναι, έχουμε εξεταστική (και καλά) και δεν υπάρχει χρόνος πολύς για να ανεβάσουμε. Αλλά θα ήταν αδύνατο να μην γράψω κάτι για το μπάσκετ του τελευταίου διημέρου και την παρουσία των ελληνικών ομάδων.

Ξεκινάμε από τον ..»ατσαλάκωτο» Ολυμπιακό! Φέτος επιτέλους έχει την προσωπικότητα που δεν είχε τις προηγούμενες χρονιές! Πιστεύω αρκετοί φίλοι της ομάδας θα συμφωνήσουν μαζί μου, ότι αυτό δεν οφείλεται τόσο στον Γιαννάκη, αλλά σε συγκεκριμένους παίκτες (Τεόντοσιτς, Κλέιζα) που είναι σε δαιμονισμένη φόρμα και μπορούν να πάρουν την ομάδα πάνω τους! Μετά την εκτός έδρας νίκη επί της Κάχα είναι με το ένα χέρι γραπωμένο στην 1η θέση του ομίλου, μιας και η σταθερότητα που δείχνει, στην Ευρώπη τουλάχιστον, δύσκολα θα επηρεαστεί. Τώρα ό,τι έχει να κάνει με την Ελλάδα, όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια το δυνατό χαρτί παίζεται στον τελικό Κυπέλλου… Εκεί θα δείξει ο Ολυμπιακός αν τα τρόπαια μπορεί από φέτος να αρχίζουν να αλλάζουν χρώμα…

Συνεχίζουμε με το Μαρούσι.. ‘Η μάλλον την Μαρουσάρα! Έκανε αρχικά την έκπληξη και πέρασε στο ΤΟΡ-16 της Ευρωλίγκα και τώρα έριξε μια μεγάλη καρπαζιά στον Πρωταθλητή Ελλάδας και Ευρώπης! Με τον Κις να βαράει τα τρίποντα σαν σε προπόνηση, το Μαρούσι πήρε μια τεράστια νίκη, που ακόμα και αν δεν περάσει στην επόμενη φάση, το ανυψώνει στα μάτια όχι μόνο των ευρωπαϊκών ομάδων, αλλά κυρίως των ελληνικών, μιας και τα τελευταία χρόνια Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός είχαν την αίσθηση ότι έπαιζαν μόνοι τους.. Αμ δε!

Και πάμε στους πράσινους, που δεν μας θυμίζουν την ομάδα που βλέπαμε τέτοια εποχή τα τελευταία χρόνια… Η «συνηθισμένη» κοιλιά φέτος κρατάει πολύ περισσότερο. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να κρατήσει διαφορά που χτίζει μέχρι και την 3η περίοδο, πράγμα πρωτόγνωρο για την ομάδα, που μέχρι και πέρσυ στις δύο τελευταίες περιόδους έσφιγγε τα λουριά και κέρδιζε οποιονδήποτε! Προβλήματα στην ανάπτυξη, λάθη αρκετά και φουριόζος Ομπράντοβιτς για να αλλάξει αυτή την κατάσταση!

Κλείνοντας το αρθράκι αυτό να σχολιάσω τον πιο ..αστείο τίτλο σε σημερινή αθλητική εφημερίδα. «Πετάξτε τις φανέλες»! Η ισοπέδωση! Με πια λογική κάποιος το γράφει αυτό για την ίδια ομάδα που πρόπερσυ κατέκτησε double και πέρσυ το Triple Crown?! Να πετάξει την φανέλα ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης, ο Μπατίστ, ο Γιασικεβίτσιους, ο Φώτσης, ο Πέκοβιτς (κλπ κλπ)??? Μην τρελαθούμε! Όπως πολύ σωστά πέρσυ δεν ζητούσε κανένας από τους παίκτες του Ολυμπιακού να «πετάξουν τις φανέλες» έτσι και τώρα είναι αστείο να γράφεται κάτι τέτοιο για τους παίκτες του Παναθηναϊκού.

Rex