tapantaleme.gr

Στοιχεία υπόθεσης

1. Χρόνος: καλοκαίρι 2007
2. Τόπος: Ελλάδα
3. Συμβάν: Ο τεόντοσιτς να μην είχε πάει στον Ολυμπιακό αλλά στον Παναθηναικό

Τα πράγματα θα ήταν απλά, θα είχε δουλέψει με έναν προπονητή που θα του είχε δώσει πολλάπλάσια απο αυτά που έχει πάρει τώρα. Ο Ομπράντοβιτς μας έχει δείξει οτι όχι μόνο λατρεύει να δουλεύει με νέα παιδιά που έχουν όρεξη για μπάσκετ, που ο Τεόντοσιτς είναι σίγουρα ένα απο αυτά, αλλά μας έχει δείξει κιόλας οτι τους Σέρβους τους δίνει μία παραπάνω ευκαιρία σε σχέση με τους άλλους. Όλοι είδαμε πέρσυ έναν Κέτσμαν που ενώ ήταν κακός επαιρνε ευκαιρίες σε ρόλους που προσπαθούσε ο Σέρβος προπονητής να κόψει και να ράψει πάνω του. Αλλά και φέτος με τον Τέπιτς. Ο Ομπραντοβιτς προσπάθησε και τελικώς έβγαλε αυτήν την αυτοπεπείθεση που έλειπε απο τον μικρό ετσι ώστε να αντιστρέψει τις κακές εμφανίσεις. Δεν είναι τυχαίο οτι στα δύο τελευαταία παιχνίδια των τελικών το όνομα του είναι μέσα στους διακριθέντες.

Ο Τεόντοσιτς δεν θα είχε δουλεψει με τον Γιαννάκη. Δεν θα είχε μπεί ποτέ ο ίδιος σε μία φάση αυτοκριτικής σε μία τόσο μικρή ηλικία. Δεν θα είχε μπει σε μία διαδικασία υποτίμησης του ταλέντους του και της ίδιας της καρίερας του. Γιατί αν δεν είχε γίνει το Ευρωπαικό το καλοκαίρι , οπου ο Τεόντοσιτς είχε βγεί MVP, τοτε αυτή την στιγμή θα έπαιζε σε μία ομάδα κατώτερου επιπέδου δανεικός, τσαλαπατώντας του ψυχολογία και ταλέντο. Αλλά ξαφνικά ο μη χρήσιμος παίχτης που πρέπει να δωθεί δανεικός γιατί πιάνει θέση, έγινε MVP κυπέλλου και Ευρωλίγκας.

Τέλος ο Τεόντοσιτς θα είχε χάσει κάθε είδος (κακού) κωλοπαιδισμού που τώρα τον διακρίνει. Δεν θα απομακρυνόταν ποτέ ενώ απο τον πάγκο σε στιγμή τάιμ-άουτ , ενώ έχει φύγει με 5 φάουλ, με σκοπό να αρχίσει υβριστικό διάλογο και χειρονομίες με οπαδούς απο την εξέδρα αλλά και απο τις πολυθρόνες των διαρκείας γυρω απο το παρκέ. Γιατί δεν θα το έκανε ποτέ.??

Γιατί ο Ομπράντοβιτς δεν θα επέτρεπε ποτέ συμπεριφορές τέτοιου τύπου στην ομάδα του[στην οποία θέλει να κυριαρχεί το ήθος]

Και όποιος απλά το ακούσει θα πεί άλλο ένα ματς που ο παναθηναικός ήταν κυρίαρχος. Αμ δε. Ήταν ΤΟ ματς. Το παιχνίδι της χρονιάς. Της δεκαετίας. Το παιχνίδι που αν το μοιράζαμε σε dvd στα αμερικανικά και ισπανικά κολλέγια (έχοντας μοντάρει τα επεισόδια ) θα το έπαιζαν συνέχεια για να κάνουν μικρά παιδιά να αγαπήσουν το μπάσκετ, να πωρωθούν με αυτό (με την καλή έννοια).

Είμαστε τόσο κοντόφθαλμοι που δεν λέει κανένας ευχαριστώ που μπορώ και παρακολουθώ το μεγαλύτερο ντέρμπυ της Ευρώπης με τις δύο μεγαλύτερες ομάδες τις Ευρώπης. Είναι σαν να βλέπεις το Μπαρτσελόνα – Ρεάλ σε πλέι-οφ παιχνίδια (στο ποδόσφαιρο). Είναι το μοναδικό παιχνίδι που εν μέσω τελικών NBA προσελκύει και κρατάει στην χώρα μας managers αμερικανικών ομάδων. Και εμείς αντ’ αυτού γυρνάμε και το καταστρέφουμε  με τις βρισιές, τα αντικείμενα, τις φωτοβολίδες και τα λέιζερ.

3 ανατροπές. Και τι ανατροπές. Με διαφορά τέτοια που να λές πως κρίθηκε ο νικητής. Και ο παναθηναικός κατάφερε και πήρε το ροζ φύλλο πάνω που όλοι το εβλεπαν χαμένο. Γιατί?

Γιατί έχει μεγάλο προπονητή. Δεν υπάρχει δεύτερος μετά απο αυτόν. Η διαφορά φαίνεται απο μία και μόνο κίνηση. Ποιός άλλος προπονητής θα άφηνε τον Σπανούλη μέσα μετά απο εκείνο το χαμένο λέι-απ σε αιφνιδιασμό. Κανένας. Αυτός όμως τον κράτησε και βάζοντας μέσα και τον Σάρας γύρισε το παιχνίδι. Και δεν το έκανε μόνο τώρα. Έχει διαχειριστεί παιχνίδια έτσι που τελικώς να γίνονται ήρωες παίχτες όπως ο Παπανικαλάου, ο Καλαιτζής και ο Λάζαρος ο Παπαδόπουλος.

Γιατί έχει νοοτροπία Πρωταθλητή.  Αυτό το κάτι που κάνει τον Τσαρτσαρή να τολμά για το πρώτο του τρίποντο και να το βάζει, αυτό που κάνει τον Σπανούλη ενώ είναι τραυματίας να παίρνει πάνω του όλες τις επιθέσεις, αυτό που κάνει τον κόσμο να μην γκρινιάζει όταν βρίσκεται πίσω αλλά να φωνάζει πιο δυνατά και να δίνει πάθος στην ομάδα. Αυτό θα πεί πρωταθλητής.

Γιατί είχε απέναντι του μία ομάδα που δυστυχώς δεν έχει σωστή νοοτροπία. Οι παίχτες: δεν είναι δυνατόν να στο 46-60 να δείχνουν τον πίνακα στον κόσμο ειρωνικά, δεν είναι δυνατόν να διαμαρτύρεσαι συνεχώς στους διαιτητές, δεν είναι δυνατόν να εκνευρίζεσαι και να απαιτείς με τσαμπουκά τα πάντα. Δεν λείπει το ήθος αλλά η νοοτροπία του κοιτάω να παίζω καλά και δεν με νοιάζει τίποτα άλλο. Ο Ολυμπιακός δεν το είχε αυτό. Έπαιξε κακό μπάσκετ και για αυτό έχασε τελικώς στην τέταρτη περίοδο. Προπονητής: Ο Γιάννης Ιωαννίδης είχε πει κάποτε πως δώσε στους παίχτες άλλοθι και αυτοί είναι σίγουρο πως θα χάσουν. Αυτό κάνει ο Γιαννάκης. Διαμαρτύρεται συνεχώς στους διαιτητές με συνέπεια να επιτρέπει και στους παίχτες του να διαμαρτύρονται. Επίσης είναι μπασκετικά απαράδεκτο οι επιθέσεις μετά τα τάιμ-ουτ σου να μην οδηγούν σε εύκολα καλάθια αλλά σε κρεμασμένα σούτ απο τα 8 μέτρα.

Συνέχεια… »

Όπου μπλέκουν πολλοί κοκόροι, δεν ξέρουν πως θα πρωτοβολέψει την κότα!

Κάτι τέτοιο ισχύει στον Παναθηναικό που για άλλη μια φορά βγάζει όλη την κατινιά στην φόρα και δείχνει πόσο πολυπόθητη είναι αυτή η άτιμη η καρέκλα του προέδρου.

Η παρωδία είχε ξεκινήσει απο τότε που η ομάδα δεν πήγαινε καλά και οι Γιαννακόπουλοι ξερογλύφονταν βλέποντας τον τίτλο «Πρόεδρος της ΠΑΕ» να πλησιάζει. Αλλά ο Πατέρας τους άλλαξε τα σχέδια αφου κινήθηκε γρήγορα και αλλάζοντας προπονητή καταφέρε να πάρει ένα άχαστο πρωτάθλημα. Αυτό δεν του δίνει ουσιαστικά κάποιο επιπλέον σύν στην θυτεία του αφού είχε την καλύτερη ομάδα αλλά στα μάτια του κόσμου δεν μπορεί να αλλάξει εύκολα. Και ο κόσμος δήλωσε την αγάπη του και εντός αλλά και εκτός γηπέδου.

Μερικά πράγματα έτσι πως είναι αυτή την στιγμή η κατάσταση δεν αλλάζουν και αυτά είναι:

- Ο Πατέρας δεν μπορεί να μην είναι πρόεδρος του χρόνου.

- Ο Τζίγγερ δεν μπορεί να μην είναι μεγαλομέτοχος άρα και να έχει περισσότερους ψήφους στο ΔΣ

Αυτά τα δύο είναι που έχουν αφηνιάσει τον μικρό Γιαννακοπουλο που βλέπει την καρέκλα να απομακρύνεται. Προσπάθησε τόσο μέσω αυτού του πράγματος που θέλει να λέγεται εφημερίδα «Πράσινη» (αντί για δελτία τύπου άποψης Δημήτρη Γιαννακόπουλου) να :

- Δημιουργήσει κλίμα διχόνοιας ανάμεσα σε μεγαλομέτοχο και πρόεδρο ωστε ο πρωτος να δείξει την έξοδο στον δεύτερο

- Να μειώσει τον νυν πρόεδρο και κατα τα αποτελέσματα επιτυχημένο

Απο ότι φαίνεται όμως με αυτές τις μαφιόζικες μεθόδους δεν κατάφερε τελικά τίποτα παρα μόνο να χαλάσει λίγο ακόμα απο το όνομα που έφτιαξε ο πατέρας του τόσα χρόνια.

Ο Τζίγγερ αποφασίζει και ξέρει πολύ καλά πως δεν μπορεί να διώξει τον Πατέρα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να διώξει τους γύρω του (βλ. Αντωνίου). Και αυτό φαίνεται να κάνει. Αυτό δεν σημαίνει πως αφήνει μόνο τον Πατέρα αφού έτσι και αλλιώς τον Αντωνίου δεν τον ήξερε και απο χθές.

Οι Γιαννακοπουλαίοι καλά θα κάνουν να συμβιβαστούν με την ιδέα οτι μπήκαν σε μία ΠΑΕ όχι για να φανούν αλλά για να προσφέρουν ανιδιοτελώς.

Συνέχεια… »

Ο Παναθηναικός έχοντας πάρει το ντάμπλ απο τόσο νωρίς στην χρονιά είναι υποχρεωμένος να ξεκινήσει τον σχεδιασμό της νέας χρονιάς.

Μπάτζετ 5-7 εκ. ευρώ και σίγουρα προσθήκες σε 3 θέσεις. Μία απο αυτές η θέση του δεξί εξτρέμ. Απο την στιγμή που ο Σάλπι φεύγει (άποψη μου καλώς) είναι επιτακτική ανάγκη να πάρεις έναν παίκτη που θα κάνει την διαφορά στα δεξιά. Ένα εξτρέμ αντιστοιχου αυτου που έχεις στα αριστερά με δυνατότητα να μπουκάρει, να δημιουργεί, να βγάζει σέντρες και αν γίνεται να σκοράρει.

Ανάμεσα στην ονοματολογία ακούγεται πολύ καιρό το όνομα του Σκόκο.

Ο αργεντίνος έχει πάρα πολύ ποιότητα σαν παίχτης, αλλά μαζί και πολλά αρνητικά.

Είναι βραγχνάς για τα αποδυτήρια και δεν καταλαβαίνω γιατί να ρισκάρεις να δημιουργήσεις απο μόνο σου κλίκες ( που είναι δεδομένο οτι θα φτιαχτούν απο τους Σκόκο και Λέτο) και να χαλάσεις τις ισσοροπίες που τόσο καλά δούλεψαν φέτος.

Μπορεί να σου κάνει ζημιά απο το πουθενά, αλλά τις περισσότερες φορές εκεί βρίσκεται. Στο πουθενά. Ο Σκόκο είναι δεδομένο οτι επιλέγει παιχνίδια, το έκανε στην ΑΕΚ και είναι κάτι που δείχνει την έλλειψη επαγγελματισμού που δυστυχώς δεν διαθέτει.

Γιατί πρέπει να μπεί ο Παναθηναικός για άλλη μία φορά στην διαδικασία πληστηριασμού με τον αιώνιο ανεβάζοντας την τιμή ενός παίχτη την στιγμή που μπορεί να βρεί αντίστοιχης ποιότητας παίχτη σε πιό φυσιολογικές τιμές. Ο Παναθηναικός όντας νταμπλούχος δεν έχει ανάγκη τις κινήσεις εντυπωσιασμού που είχε ανάγκη παλαιότερα.

Γιατί να πάρει έναν παίχτη που έχει εκφράσει την προτιμηση του να πάει στον Ολυμπιακό.

Γιατί να κάνει ένα deal που θα χάσει δύο έλληνες παίχτες με πολλές ελπίδες να είναι πρωταγωνιστές σε λίγα χρόνια. Να θυμήσω οτι χωρίς ελληνικό κορμό δεν προχωράει καμία ομάδα στην ελλάδα και όταν κατέστρεψες τον προηγούμενο έκανες 5 χρόνια να ξαναδείς τίτλο.

Όταν υπάρχουν παίχτες στην αγορά σαν τον Γκοβού (μετά το σκάνδαλο στοιχηματίζω οτι είναι πιο εύκολη η αγορά του) και τον Ταντέι είναι ανώριμο να παίρνεις τον Σκόκο μόνο και μόνο για να μην τον πάρει ο Ολυμπιακός.

Υ.Γ. Τελειώνοντας μπορεί όλα αυτά να τα ξέρουν στον Παναθηναικό και να εκδηλώνουν ενδιαφέρον μόνο και μόνο για να ανεβάσουν την τιμή ξέροντας οτι ο Ολυμπιακός δεν αντέχει στα ψηλά και τελικώς ο παίχτης να καταλήξει στο εξωτερικό. Ελπίζω να είναι έτσι.

Ο Άρης με το διάλειμμα ενός χρόνου επέστρεψε στους τελικούς και με μία απόβαση φιλάθλων που μεγαλύτερη δεν έχει γίνει ποτέ ξανά στην Ελλάδα, γέμισε το ΟΑΚΑ(την μία του πλευρά) και έδεχνε πανέτοιμος για το δεύτερο κύπελλο του μετά το 1970.

Προπονητής με εμπειρία, παίχτες με ποιότητα, ενθουσιασμός κόσμου, δίψα για τίτλο. Όλα τα είχε ο Άρης μαζί του και μαζί μερικά αρνητικά του Παναθηναικού (πιάστηκε στον ύπνο απο την πίεση του αντιπάλου στην αρχη, είχε το άγχος του φαβορί, είχε επιδοθεί σε ένα γλέντι για το πρωτάθλημα χωρίς καμία συγκέντρωση στο κύπελλο). Παρ’ όλα αυτά ο Άρης κατάφερε όχι μόνο να μην διεκδικήσει το κύπελλο αλλά δεν μπορεσε καν να βάλει ένα γκόλ κάτι όχι ασυνήθιστο τα τελευταία χρόνια.

Η προιστορία είναι μία άλλη οπτική ανάλυσης των αγώνων (και πρόγνωσης αλλά αυτά δεν μας νοιάζουν εμάς). Δείχνει τι εχει συμβεί και απο εκεί μπορείς να καταλάβεις την νοοτροπία και την συμπεριφορά στους τελικούς κάθε ομάδας. Η προιστορία για τον Άρη δυστυχώς δείχνει άσχημα πράγματα.

Ο Άρης είναι η δευτερη πιο επιτυχημένη ομάδα στο κύπελλο απο το 2003. Τα τελευταία 8 χρόνια έχει 4 συμμετοχές δεύτερη επίδοση μετά τις 5 του Ολυμπιακού.

2003 ΠΑΟΚ – Άρης 1-0 (Τούμπα)
2004 Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός 3-1 (Νέα Σμύρνη)
2005 Ολυμπιακός – Άρης 3-0 (Παμπελοποννησιακό Στάδιο)
2006 Ολυμπιακός – ΑΕΚ 3-0 (Παγκρήτιο Στάδιο)
2007 Παναθηναϊκός – Λάρισα 1-2 (Πανθεσσαλικό Στάδιο)
2008 Άρης- Ολυμπιακός 0-2 (Καυτανζόγλειο Στάδιο)
2009 Ολυμπιακός – ΑΕΚ 3-3 (παρ. 4-4, πεν. 15-14) (ΟΑΚΑ)
2010 Παναθηναικός – Άρης 1-0 (ΟΑΚΑ)

Καλοί οι τελικοί, καλές οι εκδρομές αλλά για να κερδίσεις κανένα κύπελλο πρέπει να βάλεις και γκόλ. Ο Άρης δεν έχει βάλει κανενα γκολ σε αυτους τους 4 τελικούς. Πρέπει να σταματήσουν τις θριαμβολογίες περι εκδρομών και απλά να δούν πως μπορούν να κατακτήσουν τίτλους γιατί δυστυχώς στο ποδόσφαιρό μετράει και το αποτέλεσμα.  Οι θριαμβοι που διαβάζω μόνο σαν ψυχολογική ντόπα μπορώ να την καταλάβω εν όψει πλεί οφ. Γιατί αν δεν καταφέρει ούτε εκεί να βγάλει ο Άρης την δεδομένη ποιότητα των παιχτών του και του προπονητή του τότε μόνο κόμπλεξ θα έχει αυτή η ομάδα στην τροπαιοθήκη της αντί για τίτλους και επιτυχίες που δεδομένα αξίζει. Αυή η συνεχόμενη άνοδος απο το 99 που ανέβηκε στην Ά Εθνική πρέπει να κατοχυρωθεί και απο έναν τίτλο που θα είναι η βάση και για μία συνεχόμενη ευρωπαική παρουσία αλλά και περισσότερη διοικητική σταθερότητα.

Απο την άλλη ο Παναθηναικός πιάστηκε στα πράσα και θα μπορούσε για άλλη μία φορά να τρέχει και να μην φτάνει αν ο Άρης είχε εκμεταλευτεί την ταχυτητα και το εκρηκτικό 25λεπτο στην αρχή αλλά όντας σοβαρός και σταθερός εκμεταλεύτηκε το πλεονέκτημα που κάνει την διαφορά στους τελικούς. Την ποιότητα των παιχτών του. Ο Λέτο όντας απο τους πιό δραστήριους παίχτες στο γήπεδο βρίσκοντας χώρο στο κέντρο έβαλε ένα γκόλ που φέρει ευθύνη και ο Σηφάκης.

Υ.Γ. Αυτή η ομάδα του Άρη αξίζει πολλά και πρεπει να μείνει έτσι με λίγες προπονητικές προσθηκες. Και κτι τελευταίο. Πείτε μου οι Ναφτί και Νασούτι δεν θα έμεναν αν η ομάδα είχε πάρει το κύπελλο και ήξεραν οτι είναι σε ένα σύλλογο με επιτυχίες και καλή τύχη στην Ευρώπη.? Τώρα επιτρέψτε μου να προβλέψω πως θα φύγουν.

Ο Παναθηναικός κατάφερε μετά απο 14 χρόνια να πάρει πρωτάθλημα νωρίτερα απο την τελευταία αγωνιστική.

Συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό, στην ΑΕΚ και στον ΠΑΟΚ.

Αυτή είναι η άποψη που επικρατεί πολύ και απο πολλούς. Δηλαδή οτι ο Παναθηναικός δεν κέρδισε το πρωτάθλημα αλλά το έχασαν όλοι οι άλλοι.

Η αλήθεια όπως πάντα είναι κάπου στη μέση. Ο Παναθηναικός είχε την καλύτερη ομάδα και αυτό φαινόταν απο την αρχή του πρωταθλήματος. Αλλά … Πάντα υπάρχει αυτό το αλλά. Αλλά είναι και μία ομάδα που είχε να πάρει άξια και με διαφορά  πρωτάθλημα 14 χρόνια. [όχι οτι του 2004 δεν ήταν άξιο αλλά όταν το παίρνεις στο 90 και με έναν βαθμό είναι σαν να βγαίνει ο πρωταθλητής των 100μ στο photo finish]. Αυτό το γεγονός δημιούργησε τεράστιο κόμπλεξ και μία ρετσινιά του looser. Η ρετσινιά όπως και στα αμάξια δύσκολα φεύγει κάτι που φάνηκε οτι δύσκολα φεύγει και στις ομάδες. Ο Παναθηναικός δεν κατάφερε να νικήσει  τον αιώνιο σε κανένα ντέρμπυ γιατι πολύ απλά ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής.

Για να αλάξει η ιστορία τις περισσότερες φορές πρέπει ο Βασιλιάς να αυτοκαταστραφεί και μετά οι μνηστήρες να παλέψουν μεταξύ τους ποιός θα πάρει τον θρόνο.

Έτσι έγινε και φέτος ο Ολυμπιακός είχε παραδώσει τα σκήπτρα νωρίς παλέυοντας απλά να μην ξεφτυλιστεί και οι υπόλοιποι πάλευαν ποιός θα ανέβει. Βασικά ένας πάλευε με τον εαυτό του μέχρι στα μέσα της χρονιάς να  ξεχάσει τα κόμπλεξ του ο Σάντος και να νικήσει μερικά ντερμπυ αλλά ευτυχώς κατάφερε να επανέλθει στην πρώιμη γνωστή κατάσταση και να καταφέρει να μην μπορεί να διεκδικήσει τίποτα.

Η ρετσινιά δύσκολα φεύγει , όπως το ίδιο δύσκολα την αποκτάς. Και την ρετσινιά που είχε ο Ολυμπιακός τόσο καιρό ο Παναθηναικός δεν μπορεί να την κατακτήσει μέσα σε μία χρονιά ούτε ο Ολυμπιακός την έχει χάσει πλήρως. Απλά δείχνουν και οι δύο έτοιμοι περισσότερο απο ποτέ να ανταλλάξουν. Συνέχεια… »

Αυτη η φωτο ειναι απο την επιστροφη της ομαδας του Παναθηναικου απο τη Ρωμη τα ξημερωματα. Αρκει. Δεν χρειαζεται σχολιασμος.

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ!ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ:

-Ο ανικητος (Καραγκουνης) δεν φοραει κοστουμι ή εστω Συνέχεια… »